نفرين امام رضا به خاطر ريختن آبروي مؤمن
«فَإِنِّي آلَيْتُ عَلَى نَفْسِي أَنَّهُ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ وَ أَسْخَطَ وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِي دَعَوْتُ اللَّهَ لِيُعَذِّبَه»
امام رضا (ع) فرمود: من نفرين ميكنم به كسي كه آبروي شيعيان را بريزد. تعهد كردم. كه كسي كه آبروي مؤمني را بريزد،
«دَعَوْتُ اللَّهَ» دعا ميكنم، كه چه؟
«لِيُعَذِّبَهُ فِي الدُّنْيَا أَشَدَّ الْعَذَاب» در دنيا به زندگي نكبتي گرفتار شود، «وَ كَانَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِين»
«وَ عَرِّفْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لِمُحْسِنِهِمْ وَ تَجَاوَزَ عَنْ مُسِيئِهِمْ إِلَّا مَنْ أَشْرَك بِه» خداوند خوبها را ميبخشد، از بدهاي شيعيان بد هم ميبخشد، مگر كسي كه يا مشرك باشد،
«أَوْ آذَى وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِي»
امام رضا (ع)فرمود: خدا شيعه را ميبخشد جز دو گروه! شيعهاي كه مشرك شود،
«أَشْرَكَ بِه»، «أَوْ آذَى وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِي»، «أَوْ أَضْمَرَ لَهُ سُوءا» يا در دلش بدخواه باشد. اصلاً دلش بخواهد فلاني خراب شود. يعني در دلش بدخواه باشد.
«فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ لَهُ حَتَّى يَرْجِع» خدا يك چنين آدمي را نميبخشد، جز اينكه از اذيت كردن برگردد.
«وَ إِلَّا نُزِعَ رُوحُ الْإِيمَانِ عَنْ قَلْبِهِ» كسي كه مؤمني را اذيت كند، مؤمني را تخريب كند .خداوند روح ايمان را از قلبش ميگيرد. يعني كساني كه لذت ميبرند از اينكه ديگران سقوط ميكنند. و خودشان مطرح ميشوند
«نُزِعَ رُوحُ الْإِيمَانِ عَنْ قَلْبِهِ»، «وَ خَرَجَ عَنْ وَلَايَتِي» امام رضا (ع) فرمود: اينها از ولايت اهلبيت بيرون هستند.
«وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ نُصِيبٌ فِي وَلَايَتِنَا» در ولايت ما هيچ نصيب و بهرهاي ندارند.
«وَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ذَلِكَ» پناه ميبرم كه كسي به اينجا رسيده باشد. چطوري آدم از دين خارج ميشود؟
خدايا به ما بصيرتي مرحمت كن كه آبروي همديگر را بدون جهت نريزيم.
(استادقرائتی - ۱/۷/۸۹)
بسم الله الرحمن الرحیم