سلام بر تو ای ماه بزرگ الهی ...
سلام بر تو که لحظات و دقایقت بهتر از هر ماه دیگری بود
سلام به تو که زنگارهای شیطانی گناه از آیینه ی دل ها می زدایی
سلام به تو که ستار العیوبی 
 چه سخت است جدایی از تو و فراقت
در کنار تو با حضور در صحن و سرای دوست دل ها آرام گرفتند و گناهان ریختند
با تو عشاق از سفره پرفیض الهی لقمه های راز برچیدند و پله های سلوک پیمودند
با تو عطر قرآن در ژرفای دل ها راه یافت
بدرود ای ماه قرآن و خدا !
می روی و خلقی را چشم انتظار بازگشتت می کنی تا سالی دیگر و رمضانی دیگر
و من به انتظار مي نشينم تا دیکر بار نواي يار گوش جانم را بنوازد که "يا ايتُهَا النَفسُ المُطمَئِنَة اِرجِعي اِلي رَبّکَ راضِيةً مَرضية فَادخُلي فِي عِبادي وَ ادخُلي جَنّتي؛ (اي انسان به آرامش رسيده، به سوي پرودگارت با رضايت کامل باز گرد، پس داخل شو در زمره بندگانش و داخل شود در رضوان او.)
بارالها ! بازگشت می کنم به سوی تو در عید سعید فطر که پس از سی روز عبادت دوباره بر گرد مائده ی رحمتت جمع می شویم و روزه می گشاییم ...
از هر گناهی که مرتکب شده ایم ...
از هر نیت و اندیشه ی خطایی که در ذهن و دل گذرانده ایم ...

اللهم لک صمنا و علی رزقک افطرنا و علیک توکلنا ...